Depresja i jej leczenie

Zaburzenia nastroju (afektywne) są dużą grupą zaburzeń gdzie zalicza się :

• zaburzenia afektywne jednobiegunowe (depresja nawracająca),
• zaburzenia afektywne dwubiegunowe,
• dystymię,
• cyklotymię,
• depresję sezonową.

Przyczyny tych zaburzeń nie są poznane, pod uwagę bierze się zaburzenia w neuroprzekaźnictwie w mózgu, udział czynników genetycznych, budowę mózgu, osobowość. Często wystąpienie  pierwszego epizodu zaburzeń nastroju jest wyprzedzone przez jakiś „czynnik wyzwalający” np. zaburzenia hormonalne, chorobę somatyczną, leki, substancje chemiczne, zmianę rytmu snu i czuwania, wydarzenia życiowe.

Rozpowszechnienie zaburzeń depresyjnych jest bardzo duże, roczna chorobowość w grupie ludzi dorosłych waha się od 6-12%, u osób w wieku podeszłym nawet 15%.

Leczenie depresji - przerywnik

 

Depresja jest chorobą, którą należy leczyć

Depresja jest chorobą, którą należy leczyć, gdyż nie leczona niesie za sobą duże ryzyko prób samobójczych i samobójstwa. Ogólnie depresje dzielimy na endogenne oraz reaktywne czyli wywołane nagłą sytuacją. Takie przyczyny jak utrata pracy, kłopoty finansowe, utrata bliskiej osoby, kłopoty rodzinne, choroba itp. mogą spowodować kryzys psychiczny, stan taki z reguły ustępuje dość szybko i mija wraz z ustąpieniem czynnika go wywołującego.
Depresja może występować w formie typowej (wszystkie albo większość charakterystycznych objawów osiąga takie nasilenie, że są dostępne ocenie klinicznej i zauważalne przez chorego i jego otoczenie), postaci poronnej (objawy mało nasilone, tylko niektóre objawy) lub tzw. depresji maskowanej (maską depresji może być bezsenność, lęk, ból). Depresja endogenna może występować w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych lub  jako depresja nawracająca (zaburzenia afektywne jednobiegunowe).

Objawy, które powinny zwrócić uwagę:

• obniżenie nastroju, smutek, przygnębienie,
• uczucie zmęczenia, braku energii, nie masz na nic siły, ochoty,
• brak odczuwania przyjemności, radowania się, obojętność
• to co Cię kiedyś cieszyło obecnie nie sprawia Ci radości, przyjemności,
• trudności w wykonywaniu pracy i dotychczasowych  obowiązków,
• zaburzenia snu-nie możesz spać albo śpisz za dużo(po kilkanaście godzin na dobę),
• brak apetytu lub nadmierny apetyt, utrata masy ciała w ostatnim czasie,
• drażliwość, płaczliwość, wybuchy złości,
• kłopoty z pamięcią, koncentracją,
• poczucie winy i małej wartości, czujesz się gorszy, myślisz że nic dobrego Cię już w życiu nie spotka, do niczego się nie nadajesz, masz poczucie bezsensu życia, pojawiają się myśli o śmierci i myśli samobójcze,
• objawy fizyczne: ból głowy, spadek libido, suchość w ustach.

Jeśli występuje u Ciebie kilka z tych objawów powinieneś zasięgnąć porady specjalisty.

Leczenie depresji

W leczeniu depresji stosowanych jest wiele metod. Głównym sposobem leczenia depresji  jest leczenie farmakologiczne. Współcześnie stosowane leki  przeciwdepresyjne mają wysoką skuteczność, nie uzależniają, są bezpieczne w stosowaniu. Ich mechanizm działania  polega na nasilaniu określonego rodzaju przekaźnictwa poprzez zwiększenie stężenia neuroprzekaźników (głównie serotoniny, noradrenaliny)w mózgu. Rodzaj leku przeciwdepresyjnego jest dobierany w zależności od obrazu depresji(stopień nasilenia objawów), wieku, chorób somatycznych, stosowania innych leków. Działanie leków przeciwdepresyjnych pojawia się po około 2-4 tygodniach stosowania, a ustąpienie objawów depresji powinno nastąpić mniej więcej po 4-6 tygodniach. Okres stosowania leku ustala się z lekarzem prowadzącym leczenie. Po ustąpieniu objawów depresji zalecane jest kontynuowanie terapii przez dalsze 6 miesięcy (zbyt szybkie odstawienie leków może spowodować nawrót objawów chorobowych).

Równie ważnym sposobem leczenia jest psychoterapia, polega ona na stosowaniu oddziaływań psychoterapeutycznych przez terapeutę. Do innych stosowanych metod zalicza się fototerapię, czy bezsenne noce.

Zaburzenie nastroju, depresja i jej leczenie

Inne zaburzenia nastroju

Zaburzenia afektywne dwubiegunowe polegają na występowaniu przeciwstawnych zaburzeń nastroju: depresji i manii lub hipomanii (mania o niewielkim nasileniu). Stany te są oddzielone okresami zdrowia (remisja), mogą też występować bezpośrednio po sobie. Objawy maniakalne to m.in.: znaczne wzmożenie samopoczucia, uczucie radości, szczęścia, beztroska, przyśpieszony tok myślenia, wielomówność, wzmożenie aktywności ruchowej, zmniejszenie ilości snu nocnego, wzmożenie popędu płciowego. W leczeniu stosuje się (w zależności od aktualnej fazy) leki przeciwdepresyjne, leki neuroleptyczne, a także leki stabilizujące nastrój.

Dystymia jest zaburzeniem przewlekłym, często utrzymuje się wiele lat, polega na utrzymywaniu się umiarkowanie obniżonego nastroju, poczucia ciągłego zmęczenia, apatii, braku satysfakcji, wzmożone napięcie emocjonalne, zaburzenia snu, lęk wolnopłynący. W terapii wykorzystuje się leki przeciwdepresyjne oraz psychoterapię.

Cyklotymia, to utrzymujące się przez długi czas wahania nastroju w postaci łagodnych stanów depresyjnych oraz hipomanii występujące zwykle naprzemiennie, przebieg jest przewlekły.

Depresja sezonowa (zimowa) – pojawianie się epizodów depresji  głównie zimą (u części osób na przełomie jesieni i zimy, u części na przełomie zimy i wiosny). Duże znaczenie przypisuje się tu pojawiającym się niedoborom światła słonecznego, zaburzeniom w wydzielaniu melatoniny). W leczeniu wykorzystuje się fototerapię, przydatne są także leki przeciwdepresyjne.